وضعیت استناد در «پژوهش‌نامه» و «کتاب ماه کودک و نوجوان»‌

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش

چکیده

هر پژوهش برایاینکه بتواند نقشی تأثیرگذار داشته باشد، بایدنتایجو گفته‌هایخود را چه به صورت هم­جهت و چه در جهت مخالف، بر پایه­ی پژوهش­های پیشین بنا کند. ادبیات کودک ایران نیز به عنوان یک علمنوپایدانشگاهی، برای توسعه­ی گستره­ی تحقیقی خود، نیازمند پژوهش­هایی است که اصول علمی ومستندسازی در آن­ها رعایت شده باشد.استنادفرایندیذهنی و فرهنگی و در عین حال عملی اجتماعی است. فهرست منابع مورد استناد نیز از مهم­ترین اجزای همه­ی آثار تحقیقی و تألیفی است و رفتار استنادی شامل چگونگیاستفاده از منابع، نوع تأکید بر موارد ویژه، تکرار کاربرد برخی منابع، گرایش بهمتونی که به زبانی خاص منتشر شده و... است. مقاله‌یحاضر، با ارائه‌ی توصیفی از وضعیت استناد در دو مجلّه‌ی تخصّصی ادبیات کودک (پژوهشنامه­ی‌ ادبیّات‌ کودک‌ و نوجوان‌ و ماهنامه­ی‌ کتاب‌ ماه‌ کودک‌ و نوجوان)‌ شیوه‌های استناد را در نقد‌ها و مقاله­های آن­ها بررسی کرده است.یافته­های پژوهش نشان داد، با توجه به لزومرعایت اصولنگارش علمی،وضعیت استناد در این دو نشریه، چندان مطلوب نیست.
واژه­های کلیدی:

کلیدواژه‌ها


اسمیت، آلستر. جی. (2004). «استنادها و پیوندها به عنوان معیار تأثیرگذاری نشریات آنلاین کتابداری و اطّلاع رسانی». ترجمه­ی سیمین نیازی، گزیده­ی مقاله­های ایفلا. گردآورنده: فریبرز خسروی. تهران: سازمان اسناد و کتابخانه­ی ملّی ایران، 87.

حجوانی‌، مهدی. (1379). «سیری‌ در ادبیّات‌ کودک‌ و نوجوان‌ ایران‌ پس‌ از انقلاب». پژوهشنامه­ی ادبیّات‌ کودک‌ و نوجوان‌، شماره­ی 20 و 21، بهار، 22.

حری، عباس. (1362). تحلیل اسنادی و شباهت­های آن با علم حدیث. تهران: نشر دانش.  4 (2)، 11-17.

ــــــــــــ. (1376). «اهمیت و ضرورت بکارگیری منابع خارجی در تحقیقات کشور». فصلنامه­یکتاب، شماره‌ی12 ، 7-12.

حری، عباس و اعظم شاه بداغی. (1385). شیوه‌های استناد در نگارش علمی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

خدابنده‌، حمیرا. (1387). سخنرانی‌ در انجمن‌ مهرورزان‌ گیل.3/5/1387. قابل بازیابی در: http://book20.mihanblog.com/post/1608

خسرونژاد، مرتضی. (1389). معصومیت و تجربه. درآمدی بر فلسفه­ی ادبیات کودک. چاپ سوم، تهران: نشر مرکز.

دیانی، محمدحسین. (1379). مباحث بنیانی در کتابداری و اطّلاع‌رسانی ایران. تهران: کتابخانه‌ی رایانه‌ای.

رضوی، عبدالحمید. (1388). «دوزبانگی: مسأله یا پدیده؟»؛ چکیده­ی مقاله­های اولین همایش ملی دو زبانگی و آموزش: چالش‌ها، چشم‌اندازها و راهکارها. پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، مرکز پژوهشی ‌تعلیم و تربیت کاربردی تبریز: تبریز،4.

گارفیلد، یوجین. (1996). «چگونه استناد کنیم؟»، ترجمه­ی عبدالحسین فرج­پهلو، مجلّه‌ی روانشناسی و علوم تربیتی، 3، (1و2)، 127.

گال، مردیت، والتر بورگ و جویس گال. (1383). روش­های تحقیق کمی و کیفی در علوم تربیتی و روانشناسی. ترجمه­ی احمدرضا نصر و همکاران، جلد دوم، تهران: دانشگاه شهید بهشتی و سمت.

معین، محمد. (1345). لغت­نامه­ی دهخدا. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

میردهقان، مهین­ناز (1388). «سرقت علمی: پیش­گیری با آموزش در رشد ساختار پژوهش­»؛ ماهنامه­ی مهندسی فرهنگی، سال چهارم، شماره­ی 33 و 34، تهران: شورای عالی انقلاب فرهنگی، 10.

سایت مرکز مطالعات ادبیات کودک دانشگاه شیراز، صفحه­ی درباره­ی مرکز، بازیابی شده در تاریخ10/12/ 1388

http://www.shirazu.ac.ir/index.php?page_id=3066

 

Khosronejad M. (2004). "Iran", in Hunt P. International Companion Encyclopedia of Children's Literature,  Volume 2, Second edition, pp. 1095-1098.