بوطیقای شناختیِ گفتار کودکانه و قابلیت‌های بوطیقایی لالایی‌ها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان

چکیده

معمولاً بزرگسالان در مواجهه با خردسالان از زبان خاصی استفاده‌ می‌کنند که از لحاظ کشش‌های آوایی، زیر و بمیِ صوتِ جمله‌ها، مکث‌ها و تکرارها و... با زبان گفت‌و‌گوییِ بزرگسالان تفاوت دارد. این نوع ویژه از زبان، اصطلاحاً «Babytalk» یا «گفتارِ کودکانه» نامیده ‌می‌شود. تحقیقاتِ شناختی صورت‌گرفته بر روی «گفتار کودکانه» گویای وجود برخی خصایص بلاغی ویژه‌ در این گفتار است و این امر نشانگر حضور و وجود درک ادبی- هنری در کودک انسان، حتی در هفته‌های نخستین تولد است. در نوشتار حاضر کوشیده‌ایم نخست بر پایۀ یکی از تحقیقات مهمی که در این زمینه به همت دیوید مایل و الن دیسانایاکی (2002) و بر پایۀ روشی بسیار دقیق و علمی انجام شده، اساس نظری- تجربی بحث را روشن کنیم. در بخش بعدی سعی بر آن بوده است که امکانات بلاغی موجود در لالایی‌های فارسی با توانش‌های شناختی بلاغی نوزادان سنجیده شود و از طریق این سنجش به دنبال نزدیک شدن به پاسخ پرسش‌هایی از این دست بوده‌ایم که آیا معیارهای بلاغیِ شناختی در گفتار‌های کودکانه، آن‌گونه که در پژوهش مایل و دیسانایاکی دیده می‌شود، در لالایی‌های فارسی نیز یافت می‌شود؟ آیا جوامع بشری لالایی‌ها را مطابق با توانایی‌های درکِ بلاغی نوزادان آفریده-اند؟ و از همه مهمتر اینکه آیا می‌توان لالایی‌ها را مرجعی برای کشف پارادایم‌های بوطیقای شناختیِ (Cognitive Poetics) کودکان به‌حساب‌آورد؟ نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد که لالایی‌های فارسی در موارد متعددی به یافته‌های بلاغی موجود در گفتار کودکانه پاسخ مثبت می‌دهند. از میان مهم‌ترین سازوکارهای بوطیقاییِ شناختی که هم در گفتار کودکانه و هم لالایی‌ها حضور دارند، می‌توان به خصایص ویژۀ موسیقایی، ساده‌سازی و تکرار، وفور واج‌های قدامی، موازی‌سازی و شمایل‌وارگی اشاره کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Cognitive Poetics of Babytalk and the Poetic Potentials of the Persian Lullabies

نویسنده [English]

  • ُShayesteh Sadat Mousavi
University of Guilan
چکیده [English]

In communication with infants, adults usually use a certain kind of language which in vocal stretches, hesitations and repetitions is different from the usual adults' conversational language. This special kind of language is called "Babytalk". The cognitive investigations on Babytalks has shown some specific poetic characteristics which can prove the existence of literal cognition in human infant as soon as the first weeks of life. This article as the first step, argues the theoretical researches which prove the cognitive potentials of poetic understanding in infants, among them David Mail and Ellen Dissanayake's research (2002). In the next step, the potentiality of cognitive poetics of Persian lullabies is argued. In this section we are going to show if the aesthetic criteria of Babytalks exist in lullabies as well; and if the lullabies can serve as the reference of the paradigms of infants' cognitive poetics? The results of our assessment show that Persian lullabies respond positively to the poetic characteristics of Babytalks. Those poetic dynamics which are in common between Babytalks and Persian lullabies including special metric features, simplifying, frequency of frontal phonemes, parallelism and iconicity are surveyed here.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Attachment
  • Babytalk
  • Cognitive Poetics
  • Lullabies

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 11 آذر 1398
  • تاریخ دریافت: 31 اردیبهشت 1398
  • تاریخ بازنگری: 13 مرداد 1398
  • تاریخ پذیرش: 09 مهر 1398