معصومه غیوری؛ مرضیه آذرنیا
چکیده
داستانها بخشی از ادبیات هستند که با خوانش هر یک از آنها، ایدئولوژی خاصی به خواننده منتقل میشود. بسیاری از این ایدئولوژیها در متن پنهاناند و برخی در نگاه اول بسیار عادی و طبیعی به نظر میرسند. ...
بیشتر
داستانها بخشی از ادبیات هستند که با خوانش هر یک از آنها، ایدئولوژی خاصی به خواننده منتقل میشود. بسیاری از این ایدئولوژیها در متن پنهاناند و برخی در نگاه اول بسیار عادی و طبیعی به نظر میرسند. در این مقاله، کتابهای مربای شیرین، شما که غریبه نیستید و قصههای مجید اثر هوشنگ مرادیکرمانی با خوانشی انتقادی، از منظر طبیعیسازی بررسی میشوند. نظریهی طبیعیسازی بخشی از نظریهی تحلیل انتقادی گفتمان است و به روشنکردن ایدئولوژیهای پنهان در اصطلاحات، عبارات و گفتوگوها و کنشهایی میپردازد که به ظاهر عادی به نظر میرسند. بدین منظور، کتابهای بررسیشده، از نظر طبیعیسازی خشونت در فضاسازیها و لحن داستان و شخصیتها بررسی شدند و همچنین کاربرد کنایهها و عبارات در این حوزه بررسی شد. نتایج این بررسیها نشان میدهند که در این داستانها در فضاسازیها و لحن داستان طبیعیسازی خشونت انجام گرفته و کنایهها و عباراتی که بهطور غیرمستقیم بر خشونت دلالت دارند، استفاده شدهاند که در کل خشونت در کلام، بسیار عادی و طبیعی جلوه داده شده است. علاوهبر اینها استفاده از طنز در موقعیتهایی که به خشم پرداخته شده، از حس منفی خشونت کاسته و این احساسات را طبیعیسازی کرده است.