دانشگاه شیراز مجله علمی پژوهشی مطالعات ادبیات کودک دانشگاه شیراز 2008-8647 16 2 2025 11 22 A Reading of the Tale “Friendship of the Pigeon, the Crow, the Mouse, the Tortoise, and the Deer” from Kalileh and Dimneh Based on the Narrative Features of Philosophy for Children (P4C) with a Critical Perspective on Its Rewriting خوانش حکایت «دوستی کبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو» از کلیله و دمنه بر پایه‌ی ویژگی­های داستانی فبک، با نگاهی انتقادی به بازنویسی آن 207 224 7941 10.22099/jcls.2025.50569.2053 FA عاطفه یوسفی دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2024 06 26 <strong> </strong><em>Kalileh and Demneh</em>, which is considered a part of the Persian didactic literature, is a book filled with social, political, and moral lessons in the form fables. The high potential of this book and its diverse, insightful themes have led to many rewritings and adaptations, as well as its application in other areas. One of these relatively new areas is teaching philosophy to children (P4C).In recent years, with the rise of the P4C program, the necessity of providing appropriate local resources for its implementation has become important. To this end, several attempts have been made to rewrite the stories of ancient Persian texts, and some writers have devoted themselves to rewriting literary works following the standards of P4C stories. In the meantime, the precise explanation of the dos and don’ts of a story has become highly crucial. Since the P4C program, especially the writing of philosophical stories, is a new trend in our country, it is necessary to analyze the works published so far to prevent misunderstandings and errors and put this trend on the right track.<br />  <em>کلیله و دمنه</em> که در زمره‌ی ادبیات تعلیمی فارسی قرار دارد، کتابی سرشار از آموزه‌های اجتماعی، سیاسی و اخلاقی در قالب حکایت‌هایی از زبان حیوان‌هاست. قابلیت‌های بالای این کتاب و مضامین گوناگون و پر مغز آن سبب شده است تا بازنویسی‌ها و اقتباس‌های بسیاری از آن صورت گیرد و در حوزه‌های دیگر نیز کاربرد داشته باشد. یکی از این حوزه‌های نسبتاً جدید، آموزش فلسفه به کودکان (فبک) است. پژوهش حاضر که با روش توصیفی‌تحلیلی صورت گرفته است، حاصل بررسی حکایت «دوستیِ کبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو» بر اساس معیارهای داستانی فبک و نیز ادبیات کودکان و نوجوانان است. طبق یافته‌های پژوهش، این حکایت با داشتن مؤلفه‌هایی نظیر: پیرنگ قوی، گره‌افکنی و گره‌گشایی، شخصیت‌پردازی، جزئیات و توصیف‌های داستانی در سطح ادبی، مطابقت موضوع و درون‌مایه با روحیه‌ی مخاطب کودک در سطح روان‌شناختی و نیز الگوی گفت‌وگوی استدلالی و کندوکاوپذیری در سطح فلسفی، از قابلیت بسیار بالایی برای آموزش فلسفه به کودکان برخوردار است. تحلیل و بررسی بازنویسی این حکایت در مجموعه‌ی <em>داستان‌های فکری برای کودکان ایرانی</em>، برمبنای معیارهای داستان فلسفی نشان می‌دهد نویسندگان نتوانسته‌اند از قابلیت‌ها و ظرفیت بالای این حکایت به‌شایستگی استفاده کنند و اثر مقبولی برای استفاده در کلاس‌های فبک ارائه دهند.     https://jcls.shirazu.ac.ir/article_7941_4eb87fa36e2c45b6932803853343c6a1.pdf