نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

• سکینه عباسی

استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان ، ایران.

چکیده

امر آموزش در کودکان مستقیم نیست، بلکه آنها همه ‌چیز را غیر مسقیم می‌آموزند. یکی از روش‌های غیر مستقیم آموزش آنان، بهره‌گیری از خیال‌پردازی روایی و غیر روایی است. این نمایش غیر مستقیم می‌تواند مبتنی بر روایت باشد؛ چنان‌که برای کودک قصه نقل‌می‌شود یا غیر روایی و رتوریکی باشد که همان امر و نهی آنها جهت انجام‌دادن یا انجام‌ندادن کاری است. در همین مسیر، امر و نهی می‌تواند به گونه‌ای غیر مستقیم ارائه‌شود؛ به‌این‌معنا که می‌توان پاداش یا مجازات نقض نهی را، از راه غیر مستقیم و بر مبنای ساختاری که ریشه در فرهنگ و اساطیر دارد، ‌آموخت. براین‌ اساس، در طول تاریخ مادران هیولاهای نیمه‌انسانی و نیمه‌حیوانی آفریده‌اند که متأثر از باورهای قدسی نامقدس‌شده، در دوران خلق بوده‌اند. در ساخت این‌گونه موجودات، صرف‌نظر از مسائل تربیتی، جغرافیا، فرهنگ و سن کودکان لحاظ شده‌است. در مقاله پیش‌رو کوشش‌شده با روش تلفیقی اسنادی از نوع کتابخانه‌ای و میدانی، به بررسی نحوۀ ساخت و تأثیرگذاری هیولاها بر اندیشه، رفتار و گفتار کودکان پرداخته‌شود. حاصل‌کار نشان‌می‌دهد که شکل ساخت این هیولاها، ریشه در اساطیر فراموش‌شدۀ قوم و تخیل مادران، با توجه به مکان زیست، نیاز تربیتی، زمانۀ آفرینش و بازآفرینی دارد. این ساختار در بافتی خطابه‌ای معنا پیدا می‌کند و اشخاص محوری آن «قربانی» و «قربانگر» و سازۀ «نقض نهی» است و مادران به‌عنوان آفرینندگان، آن را در جهت ترس از امور ممنوع، به صورت گونه‌ای از واقعیت مجازی بازسازی‌می‌کنند که تمرینی برای جلوگیری از خطرات احتمالی در بزرگسالی است.

کلیدواژه‌ها

• ادبیات کودک و نوجوان
• فرهنگ عامه
• فانتزی
• هیولا. اموزش

موضوعات

• ادبیات کودک و نوجوان ایران

عنوان مقاله [English]

The use of desecrated myths in raising children (based on popular culture monsters)

نویسنده [English]

• Sakineh abbasi

- Assistant Professor of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan. Iran.

چکیده [English]

Children are not taught directly, they learn everything indirectly. One of the indirect ways of teaching children is through narrative and non-narrative imagination. This indirect representation can be narrative-based, such as telling a story to a child, or it can be non-narrative and rhetorical, such as ordering or prohibiting them to do or not do something. In this way, commands and prohibitions can be presented indirectly; in the sense that the reward or punishment for violating the prohibition can be learned indirectly and based on a structure rooted in mythology. Accordingly, throughout history, mothers have created half-human, half-animal monsters, influenced by the sacred beliefs that were desecrated during the creation period. In creating such creatures, regardless of educational issues, geography, culture, and the age of the children have been taken into account. In the following article, an attempt is made to examine the way monsters are made and their impact on children's thoughts, behavior, and speech, using a combined method of library and field documents. The results show that the way these monsters are made has its roots in forgotten folk myths and mothers' imaginations, with respect to the place of residence, educational needs, and the time of creation and re-creation. This structure finds meaning in a discourse context, and its central figures are the "victim" and the "victimizer" and the structure of "violating the prohibition." Mothers, as creators, reconstruct it in the form of a type of virtual reality in order to fear forbidden things, which is a practice to prevent possible dangers in adulthood.

کلیدواژه‌ها [English]

• Children's and young adult literature
• popular culture
• fantasy
• Monster. Education