نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

چکیده

محمود کیانوش از پیشگامان و نظریه‎پردازان شعر کودک است. او در کتاب شعر کودک در ایران، با ارائه‌ی بیانه‎ای ‎‎درباره‌ی بایدها و نبایدهای شعر کودک، در ضمن بیان نظرات خود، شعرهای عباس یمینی‎شریف‎‎ را نقد کرده است. کیانوش بر این باور است که یمینی‎شریف، شاعر کودک نیست. تعدادی از شاعران و نظریه‌پردازان شعر کودک نیز به پیروی از کیانوش، جایگاه شعری یمینی‎شریف ‎و نقش او در حیات شعر کودک را کم‎رنگ می‌دانند. در این مقاله کوشیده‌ایم به روش نقدِ نقد و با تطبیق اشعار کتاب‎های آواز فرشتگان، آوای نوگلان و گل‎های گویا از عباس یمینی‎شریف با نظریات کیانوش این نقدها را از نظر علمی و منطقی ارزیابی کنیم و ثابت کنیم که بسیاری از ادعاهای کیانوش درباره‌ی یمینی شریف، جانبدارانه و بر پایه‌ی احساس شخصی اوست. باتوجه‌به آنکه شعرهای یمینی‎شریف ‎قبل از نظریات کیانوش منتشر شده است، اثبات این باور می‌تواند به تغییر نگاهی نو به یمینی‎شریف و نیز بیانیه‌ی کیانوش منجر شود.
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

A Critical Review of Mahmoud Kianush's Views on Children's Poetry with Emphasis on the Poems of Abbas Yamini-Sharif

نویسندگان [English]

  • Masoome Moradi 1
  • Zarrin Varedi 2

1 PHD Student inPersian Language and Literature of Shiraz University, Shiraz, Iran

2 persian liturature shiraz university

چکیده [English]

Children's poetry, in its modern definition, is a fairly new movement in Iranian literature. Since the emergence of this new literary trend, various poets from different periods have composed poems for children. However, in the era of distinct attention to this literary genre, Abbas Yamini-Sharif and Mahmoud Kianush definitely stand out with two different, and at times conflicting, approaches. Abbas Yamini-Sharif is one of the pioneers of children's poetry; he published his first work, Angels' Song, in 1946. Nonetheless, many attribute the bourgeoning of children's poetry to Kianush. Mahmoud Kianush, in his book Children's Poetry in Iran, first published in 1973, presented a framework of dos and don'ts for children's poetry. In this book, through discussions that are sometimes fair and at other times unfair and severe, he criticized Yamini-Sharif's poems. Kianush entirely expounded his opinions on children's poetry in his book, chiefly mentioning examples from his own poetry to support his arguments or criticizing Yamini-Sharif within those same discussions—without feeling the necessity to provide reasoning regarding the poems. One way to evaluate Kianush's claims about Yamini-Sharif is to apply his opinions to Yamini-Sharif's poems. This article scrutinizes three collections, Angels’ Songs (1946), Songs of the Early Buds (1966), and Talking Flowers (1971), due to their association and conventionality with Kianush's theories about children's poetry, to scientifically approve or disprove his claim that Yamini-Sharif is not a poet.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Abbas Yamini-Sharif
  • Mahmoud Kianush
  • children’s poetry ‎
احمدی، احمدرضا. (1380). «چهره‌به‌چهره: آیا مخاطب تخیل را محدود می‌کند؟». پژوهشنامه‌ی ادبیات کودک و نوجوان، 6 (26)، 40-52.  https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/331828
پوروهاب، محمود. (1381). «تقصیر کیانوش نیست (پاسخی به گفتگوی پژوهشنامه با احمدرضا احمدی)». ‎‎پژوهشنامه‌ی ادبیات کودک و نوجوان، 7 (28)، 182-188. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/331884
دهریزی، محمد. (1395). ساختارشناسی تاریخی ـ تحلیلی شعر کودک و نوجوان. تهران: مدرسه.
رحماندوست، مصطفی؛ هاشم‎پور، مریم. (1403). من بلدم بخوانم. تهران: نیایش.
سلاجقه، پروین. (1385). از این باغ شرقی. تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.
سیدآبادی، علی اصغر. (1380). شعر در حاشیه. تهران: ویژه نشر.
شعبانی، اسدالله. (1393). جستاری پیرامون شعر کودک در ایران. تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.
علی‌پور، منوچهر. (1399). شعر کودک در ترازو. تهران: واش.
کیانوش، محمود. (1355). شعر کودک در ایران. تهران: آگاه.
کاشفی‌خوانساری، سیدعلی. (1395). نظر بر نظر. تهران: خانه کتاب.
ـــــــــــــــــــــــــ. (1399) قرار با ستاره1، عباس یمینی‎شریف. تهران: گویا.
کریمی، عبدالعظیم. (1376). «تفکر شهودی در کودکان و ضرورت بازگشت به کودکی». پژوهشنامه‌ی ادبیات کودک و نوجوان، 3 (10)، 7-26.  https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/311104
محسنی، احمد. (1379). «کارکرد هنری ردیف». رشد آموزش زبان و ادبیات فارسی، 10 (56)، 12-22.
https://ensani.ir/fa/article/110278
محمدی، محمدهادی؛ قایینی، زهره. (1382). تاریخ ادبیات کودکان ایران، ج6، تهران: چیستا.
مرادی، محمد. (1394) «معرفی وزن‎های رایج و نوع خوانش عروضی در ترانه‎های محلی فارس». ادبیات و زبان‎های محلی ایران زمین. 5 (1)، 80-103. DOI: 20.1001.1.2345217.1394.5.1.5.6
میرزاده، سید احمد. (1400). در هفت آینه. تهران: طلایی.
نجاتی، حسین. (1386). روان‎شناسی رشد کودک و نوجوان. تهران: بیکران.
وحیدیان‌کامیار، تقی. (1357). بررسی وزن شعر عامیانه. تهران: آگاه.
همایی، جلال‌الدین. (1367). فنون بلاغت و صناعات ادبی. تهران: هما.
یمینی‎شریف‎‎، عباس. (1325). آواز فرشتگان. تهران: کتاب‎های طلایی.
ــــــــــــــــــ . (1345). گل‎های گویا. تهران: بنگاه ترجمه و انتشار کتاب.
ــــــــــــــــــ . (1371). نیم قرن در باغ شعر کودکان. تهران: چاپخانه دوهزار.